The Big 5 van de Big 5: de eighties

Elke decennium heeft zijn sleutelfiguren: artiesten, die een decennium muzikaal (mee) hebben gevormd. Sommige artiesten overstijgen echter een decennium en gaan heel wat decennia mee. 

Tijdens 'The Big 5' schenken wij 5 weken lang extra aandacht aan 5 zulke artiesten.

Noem het maar 'The Big 5' van 'The Big 5': artiesten, die van de sixties tot de nillies (en ook daarna) enorm succesvol en invloedrijk zijn geweest in de muziekwereld.

De artiesten, die deze eer te beurt vallen, zijn: Michael Jackson, David Bowie, Paul McCartney, The Rolling Stones en Tina Turner.

We volgen hun carrière elke week/elk decennium op de voet.

Aan zet: de eighties!


Michael Jackson 

Begin eighties mocht Michael Jackson de vruchten plukken van zijn 'Off The Wall'-album. Hij won verschillende awards maar toch had Michael een grotere impact verwacht en hunkerde hij naar meer. Zijn volgende project moest en zou beter worden!

In afwachting van een vervolgalbum werkte hij samen met Freddie Mercury aan een duet-album dat om een wel heel bizarre reden werd stopgezet: Jackson vertoefde namelijk graag met een lama in de studio. Verder schreef hij het nummer 'Someone in the Dark' voor één van dé grootste films in de eighties: E.T. 

Back to business! In 1982 bracht Michael Jackson de iconische plaat 'Thriller' uit. Het ene na het andere record werd verpulverd en het album wist wereldwijd 66 miljoen exemplaren aan de man te brengen: een ongezien succes! Het was het allereerste album dat 7 nummers in de top 10 van de Amerikaanse charts wist te krijgen en 'Thriller', 'Billie Jean', 'Beat it', 'Wanna Be Startin' Something' en 'Human Nature' werden wereldhits. Niet alleen muzikaal maar ook visueel klopte het plaatje. 'Thriller' werd voorzien van een 14 minuten-durende videoclip waarmee Jackson de lat immens hoog legde voor zijn collega's.

In 1983 mocht Michael's platenlabel 25 kaarsjes uitblazen, voorzien van een grootse show. The Jackson 5 keerde terug op het podium en ook Michael was van de partij. Niet zeker of hij wel een zoveelste tv-optreden wou doen schikte hij toch in en stelde, op de tonen van 'Billie Jean', zijn bekendste dancemove, de moonwalk, voor. 

Iedereen wou een graantje meepikken van het succes van Jackson en niet veel later werd hij het uithangbord van frisdrankgigant Pepsi. Tijdens de opnames van het promospotje liep hij echter tweedegraads brandwonden op. De schadevergoeding van 1,5 miljoen dollar - die hij ontving van Pepsi - schonk hij aan een brandwondencentrum en liet het goodwillkantje van Jackson zien. Daar stopte het niet: in 1985 schreef hij samen met Lionel Richie de charitysingle 'We Are The World' over het leed dat zich afspeelt in Afrika. Alweer een succes voor Michael want de single wist 20 miljoen exemplaren te verkopen en kreeg heel wat prijzen.

Op professioneel vlak ging het Jackson voor de wind maar zijn gezondheid baarde het publiek zorgen. Michael's huid werd steeds bleker door een aandoening genaamd vitilligo en hij bleef maar vermageren. Dat hij aan zijn gezicht - voornamelijk zijn neus - liet sleutelen gaf hij openlijk toe. Toch bleef het ene na het andere cowboyverhaal in de media verschijnen wat hem de naam 'Wacko Jacko' opleverde.

5 jaar na het immense succes van Thriller bracht hij 'Bad' (1987) uit. Het album wist het succes van voorloper 'Thriller' te evenaren en hits als 'Bad', 'Man In The Mirror', 'Dirty Diana' en 'The Way You Make Me Feel' werden wereldwijd grijsgedraaid. In 1988 bracht hij zijn eerste boek, 'Moonwalk' uit over zijn jeugd en zijn gezondheidsproblemen. Een jaar later kreeg hij grootse plannen om zijn eerste langspeelfilm 'Moonwalker' uit te brengen.

De eighties sloot hij af met een nieuwe eigendom: De Neverland Ranch én hij kreeg de titel 'King of Pop' van goede vriendin Elizabeth Taylor. The King of Pop was nog lang niet aan zijn proefstuk toe...

David Bowie

Begin jaren 80 waren er grote veranderingen op til voor David Bowie. Hij verliet Berlijn, scheidde van zijn vrouw Angelie Bowie en ging in rehab voor zijn drugsverslaving. Met het album 'Scary Monsters (and Super Creeps)' (1980) maakte hij komaf met zijn verleden en richtte zich meer op het acteren. Enkele maanden later maakt Bowie zijn debuut op Broadway als 'The Elephant Man' en tussendoor bracht hij een duet met Queen uit: 'Under Pressure'.

In 1983 maakte hij een muzikale comeback. Met 'Let's Dance' trok hij meer de kaart van de disconummers en dat werd duidelijk gesmaakt bij het publiek. Voorzien van 'The Serious Moonlight Tour' trok hij heel de wereld rond. Na films 'The Hunger' en 'Furyo' bracht Bowie opnieuw een album uit, 'Tonight' (1984). Volgens criticasters een tevergeefse poging om voorloper 'Let's Dance' te evenaren. Toch wist het gelijknamige duet met Tina Turner wereldwijd hoge noteringen te scoren en daar bleef het niet bij. Jaar op jaar wist hij te scoren met nummers als 'This Is Not America' en de cover 'Dancing In the Streets' samen met Mick Jagger

Midden jaren 80 speelt hij de hoofdrol in de film 'Labyrinth' waar hij de titelsong 'Underground' voor schrijft. Met zijn volgende album 'Never Let Me Down' stelde hij de fans serieus teleur. Ondanks het tegenvallende succes wist de eerste single 'Day-In Day-Out' aardig te scoren. 

Om even te bezinnen, richtte hij de band 'Tin Machine' op. Daarmee ging hij kleine zaaltjes af wat voor Bowie een periode was waarin hij zich realiseerde dat hij geen albums meer wou maken voor het publiek maar voor zichzelf. Genoeg stof tot nadenken voor het volgende decennium dus...

Paul McCartney

McCartney duikt de jaren 80 in met een nieuw album. McCartney II (1980) heet zijn kindje en met 'Coming Up' wist hij een dikke hit te scoren. Hij brengt het nummer nogmaals uit met zijn band Wings om vervolgens te beslissen dat het tijd is voor iets nieuws. Wings wordt opgedoekt en al snel duikt hij de studio in met Stevie Wonder (Ebony and Ivory) en Michael Jackson (The Girl Is Mine). Die laatste samenwerking smaakte duidelijk naar meer want een jaar later kwamen ze met 'Say Say Say' aandraven.

In de eighties snakte iedereen naar een succesvolle carrière op het witte doek en bij McCartney was dat niet anders.  'Give My Regards to Broad Street' (1984), bleek zijn eerste wapenfeit maar enkel het album met hitsingle 'No More Lonely Nights' wist te scoren. 

Aangekomen bij album nummer 6 vroeg hij hulp aan Eric Stewart van 10CC voor 'Press to Play' (1986). Een jaar later volgde het cover-album 'Снова в СССР', uitsluitend bedoeld voor Rusland. 

Eind jaren 80 werkte hij samen met Elvis Costello aan het album 'Flowers In the Dirt' (1989) en vertrekt hij op zijn 'Paul McCartney World Tour'.


The Rolling Stones

Begin jaren 80 maakte Keith Richards komaf met zijn drugsverslaving en richtte zich terug op de Stones. Het album 'Emotional Rescue' (1980) bleek een commercieel succes en dat resulteerde in de hitsingles 'She's So Cold' en 'Emotional Rescue'. Het daarop volgende album zorgde voor heel wat oproer in de groep en dan vooral over hoe het zou gaan heten. Blijkbaar had Mick Jagger zonder medeweten van de band het album 'Tattoo You' (1981) gedoopt en daar was Richards niet over te spreken. Toch ging het album de geschiedenisboeken in als één van de best verkochte Stones-albums.

2 jaar na de release van Tattoo You brachten de Stones het album 'Undercover' (1983) uit. Het zijn vooral de conflicten tussen Jagger en Richards die bleven aanzetten wat ervoor zorgde dat beiden zich meer op andere projecten gaan richten. 

Het is pas in 1986 dat The Rolling Stones terug samenkomen voor het album Dirty Work (1986), maar Jagger en Richards hadden nog steeds ruzie en schreven de meeste nummers afzonderlijk. Het album bevatte de hit Harlem Shuffle

Bill Wyman was het gekibbel ondertussen zat bij de Stones en besloot te vertrekken. Het laatste studioalbum waarop hij meespeelde is Steel Wheels (1989), met de hit 'Mixed Emotions', die in Amerika op nummer 5 belandde. Vooral de tournee na dit album, de Steel Wheels Tour (1989-1990) bleek zeer succesvol en vernieuwend. Was dit de laatste position-switch voor The Stones?

Tina Turner

De jaren 80 betekende voor Tina Turner de heropleving van haar carrière. Het Amerikaanse publiek moest ze terug voor zich winnen maar in Europa wist ze nog zalen te vullen. Het waren vooral Rod Stewart, The Rolling Stones en David Bowie die haar een enorme boost gaven. Dankzij de drie wist ze voorprogramma's te boeken en belangstelling van Europese platenmaatschappijen te strikken. Uiteindelijk bracht ze onder platenlabel Capitol Records de cover 'Let's Stay Together' uit. Initieel niet voor Amerika bedoeld, werd het daar een bescheiden hit.

Het succes van de cover zorgde ervoor dat haar nieuwe label het album 'Private Dancer' met als eerste single 'What's Love Got To Do' pushte.  De aanhouder wint en Tina stond terug aan de top van de hitlijsten. Het album gaf haar 4 Grammy's, een wereldtournee en de bijnaam 'Queen of Rock'

Ook Turner maakte een zijsprongetje naar het witte doek. Voor haar rol in de film 'Mad Max Beyond Thunderdome' werd ze wereldwijd geprezen en al snel mocht ze de single voor de film 'We Don't Need Another Hero' inzingen. 

In 1986 bracht ze haar autobiografie, 'I. Tina' uit, waarin ze vertelt over het misbruik van haar ex-man Ike. In datzelfde jaar bracht ze de opvolger van haar comebackalbum, Break Every Rule (1986) uit. Het album verkocht vlotjes 9 miljoen exemplaren en zorgde voor de hits 'Two People' en 'Back Where You Started'

Eind jaren 80 bracht ze het album 'Foreign Affair' uit. Vooral de Europese markt ging overstag voor het nummer 'Simply (The Best)'. Ze kreeg de stempel 'Hardest Working Woman in Showbizz'. Na het beëindigen van haar wereldtournee besliste Turner echter om het rustiger aan te doen en haar muziekcarrière on hold te zetten of toch voor even...




11/05/2018